Vaultaire vs SPV Photo Vault

Functievergelijking

SPV van Maple Labs Co., Ltd heeft 68.000 beoordelingen en een gemiddelde van 4,6 sterren. Hier zie je hoe het zich verhoudt tot Vaultaire wat betreft 17 beveiligings- en privacyfuncties.

Prijsvergelijking

Pincode of patroon als beveiliging

SPV gebruikt een standaard numerieke pincode om de app te vergrendelen. Een 4-cijferige pincode heeft 10.000 mogelijke combinaties. Een pincode van 6 cijfers heeft 1 miljoen. Deze cijfers klinken groot totdat je bedenkt dat geautomatiseerde tools elke combinatie binnen enkele seconden kunnen testen. Wat nog belangrijker is, is dat de pincode alleen toegang tot de app biedt; er wordt niets versleuteld. Omzeil de pincode (via een back-uptool, jailbreak of forensische extractie) en elk bestand is onmiddellijk leesbaar.

Het patroon van Vaultaire is niet alleen een slot op de interface. PBKDF2-HMAC-SHA512 combineert het met een salt per apparaat en voert 600.000 iteraties uit om een kluissleutel af te leiden. Die sleutel verifieert de versleutelde index en pakt een willekeurige AES-256-GCM-hoofdsleutel uit. De beveiliging van het patroon wordt begrensd door de patronen die gebruikers kiezen, en PBKDF2 maakt elke gok duurder zonder extra entropie toe te voegen.

Het ontbreken van encryptie

SPV slaat foto's en video's op in de iOS-sandbox van de app in hun oorspronkelijke formaat. De sandbox biedt enige isolatie van andere apps op besturingssysteemniveau, maar biedt geen bescherming tegen fysieke toegangsscenario's. Iedereen die toegang heeft tot het bestandssysteem van het apparaat (via een iTunes-back-up, een forensische tool of een jailbreak) kan elk bestand lezen dat SPV beweert te beschermen.

Vaultaire versleutelt elk bestand met AES-256-GCM zodra het de kluis binnenkomt en slaat het alleen versleuteld op. De authenticatietag herkent wijzigingen, en gekopieerde opslag bevat versleutelde tekst in plaats van de originele media. Met de AES-GCM-authenticatie en de vaste naam van het indexbestand kan een offline onderzoeker ook mogelijke kluissleutels testen, dus een sterk patroon en een vergrendeld apparaat blijven belangrijk.

Risico's op gegevensverlies

SPV-gebruikers melden regelmatig dat ze foto's kwijtraken na app-updates, iOS-upgrades of apparaatoverdrachten. Omdat bestanden niet-versleuteld in de sandbox worden opgeslagen, lopen ze dezelfde risico's op gegevensverlies als andere app-gegevens. Er is geen herstelmechanisme buiten de bestanden zelf: als iOS de sandbox opruimt of de app opnieuw instelt, zijn de foto's definitief verdwenen.

Het versleutelde containerformaat van Vaultaire heeft een versienummer voor app-updates. De eigen herstelzin bestaat uit 9 verschillende woorden en leidt een sleutel af voor een versleutelde herstelenvelop; het is geen BIP-39-zin. Na een herinstallatie of verlies van het apparaat zijn voor herstel ook de bijbehorende versleutelde CloudKit-back-uprecords nodig. De iCloud-back-up is dus de kopie van de gegevens, en de zin is de sleutel waarmee het herstelmanifest opengaat.

Eenvoud versus beveiliging: een valse afweging

SPV is de eenvoud: een overzichtelijke interface met eenvoudige foto-organisatie achter een pincode. Het impliciete argument is dat echte beveiliging voor de meeste gebruikers complex en onnodig is. Deze formulering is misleidend. De complexiteit van encryptie is volledig verborgen voor de gebruiker. De interface van Vaultaire is net zo eenvoudig: teken een patroon, bekijk je bestanden. De cryptografische machinerie draait geruisloos eronder.

De echte vraag is niet: "heb ik versleuteling nodig?" maar "waarom zou ik een app kiezen die niet versleutelt?" Als twee apps dezelfde gebruikerservaring bieden, maar de ene je bestanden versleutelt en de andere niet, is er geen rationele reden om voor de niet-versleutelde optie te kiezen. Beveiliging is geen functie die je toevoegt; het is een basis waarop je voortbouwt of die je achterwege laat.