Vaultaire vs Secret Photo Vault

Functievergelijking

Vaultaire: 17/17 functies. Secret Photo Vault: 4/17 functies.

Prijsvergelijking

Toegangscode vs. Encryptiesleutel

Secret Photo Vault vraagt je om een toegangscode in te stellen. Die toegangscode geeft toegang tot de interface van de app. Het versleutelt niets. De toegangscode is een toegangscontrolemechanisme en geen cryptografisch primitief. De bestanden erachter blijven in hun oorspronkelijke formaat, opgeslagen in de sandbox-map van de app. Het onderscheid is van belang: een toegangscontrole kan worden omzeild door via een ander pad toegang te krijgen tot de gegevens. Een versleutelingssleutel kan niet worden omzeild, omdat de gegevens zonder deze niet in leesbare vorm bestaan.

Het patroonslot van Vaultaire is onderdeel van de cryptografische toegang, niet alleen een poort in de interface. PBKDF2-HMAC-SHA512 combineert het visuele patroon met een salt die voor het hele apparaat geldt en leidt zo een 256-bits kluissleutel af. Die sleutel verifieert de versleutelde index en pakt een aparte willekeurige hoofdsleutel uit voor de AES-256-GCM-bestandsversleuteling. Zonder geldige ontgrendeling of herstel blijven de gegevens versleutelde tekst.

Zichtbaarheid van bestandssysteem

Wanneer een kluis-app bestanden opslaat zonder versleuteling, zijn deze bestanden zichtbaar voor elk hulpmiddel dat het iOS-bestandssysteem kan lezen. Sluit het apparaat aan op een Mac, open iTunes of Finder en blader door de documentmap van de app. De foto's zijn daar: JPEG-, PNG-, MOV-bestanden met hun originele inhoud intact. Een forensisch onderzoeker hoeft geen toegangscode te kraken; ze lezen eenvoudigweg de bestanden van de back-up of het apparaat rechtstreeks.

Vaultaire schrijft versleutelde indexen, bestandsheaders, miniaturen en inhoud naar de container. Elke AES-256-GCM-waarde bevat een nonce en een authenticatietag. Wie door het bestandssysteem bladert, ziet geen leesbare afbeeldingsheaders, video-inhoud of gebruikersmetadata, maar het aantal bestanden, tijdstempels en opslaggebruik kunnen nog steeds de structuur verraden.

Preventie van gegevensverlies

Secret Photo Vault biedt geen back-upmechanisme voor verborgen foto's. Apparaatverlies, iOS-updatefouten of fabrieksresets resulteren in permanent gegevensverlies. Dit is een structureel probleem: zonder encryptie is er geen veilige manier om een back-up van de gegevens naar een clouddienst te maken, omdat de back-up de niet-versleutelde foto's aan de cloudprovider zou blootstellen. De app zit vast in een paradox: hij kan de gegevens op de schijf niet beschermen en kan er ook niet veilig een back-up van maken buiten het apparaat.

Vaultaire verkleint dit risico door vóór de back-up te versleutelen. CloudKit ontvangt versleutelde tekst in plaats van leesbare foto's, al kan Apple nog steeds het aantal records, hun grootte, timing en accountmetadata zien. Een eigen herstelzin opent een versleuteld herstelmanifest. Herstel vereist nog steeds de bijbehorende CloudKit-records, dus de back-up verkleint het risico bij verlies van het apparaat zonder herstel te garanderen.

Beperkingen voor wachtwoordherstel

Vergeet je Secret Photo Vault-toegangscode en je krijgt te maken met een binaire uitkomst: de app heeft een herstelmechanisme (wat betekent dat de ontwikkelaar toegang heeft tot je gegevens en het doel ervan tenietdoet), of niet (wat betekent dat je gegevens permanent verloren gaan). De meeste op toegangscodes gebaseerde apps kiezen voor het laatste, waardoor gebruikers geen verhaal meer hebben. Dit is geen ontwerpkeuze die voortkomt uit sterke beveiliging; het is een gevolg van het ontbreken van een goed sleutelbeheersysteem.

Vaultaire maakt bij het aanmaken van de kluis een eigen herstelzin van 9 woorden. Het is geen BIP-39-zin en er zit geen 256-bits kluissleutel in. PBKDF2-HMAC-SHA512 verwerkt de genormaliseerde zin in 800.000 iteraties tot een herstelsleutel, die een met AES-GCM versleutelde sleutelenvelop opent. Herstel op een nieuw apparaat vereist ook de bijbehorende versleutelde CloudKit-back-uprecords.