Τι είναι η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης; Ένας απλός οδηγός

Κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης σημαίνει ότι ο πάροχος δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα σας.

Η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης είναι μια αρχιτεκτονική με όριο στον πάροχο: η υπηρεσία δεν κρατά το κλειδί που χρειάζεται για να αποκρυπτογραφήσει το αποθηκευμένο περιεχόμενο του χρήστη. Στην κοινή κρυπτογράφηση στο cloud ο πάροχος ελέγχει το κλειδί περιεχομένου, ενώ η κρυπτογράφηση στη συσκευή μπορεί να κρατήσει αυτή τη δυνατότητα στις συσκευές του χρήστη. Ένα νομικό αίτημα, μια παραβίαση ή ένας εσωτερικός χρήστης μπορεί ακόμα να εκθέσει κρυπτογραφημένο κείμενο, στοιχεία λογαριασμού, δεδομένα κίνησης ή άλλα μεταδεδομένα που κρατά ο πάροχος. Οι οδηγίες του NIST για τη διαχείριση κλειδιών κάνουν τη φύλαξη των κλειδιών κεντρικό ζήτημα για την πρόσβαση, αλλά η εφαρμογή, το λειτουργικό σύστημα και η ξεκλείδωτη συσκευή παραμένουν μέρος του ορίου εμπιστοσύνης.

Πώς λειτουργεί η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης

Η απλούστερη αναλογία: ένα χρηματοκιβώτιο ξενοδοχείου όπου μόνο εσείς ορίζετε τον συνδυασμό και το ξενοδοχείο δεν τον μαθαίνει ποτέ. Αν ξεχάσετε τον συνδυασμό, το ξενοδοχείο δεν μπορεί να σας ανοίξει το χρηματοκιβώτιο. Αυτό δεν είναι ελάττωμα του σχεδιασμού. Αυτός είναι ο σχεδιασμός.

Τεχνικά, η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης λειτουργεί σε τρία βήματα:

1. Παραγωγή κλειδιού στη συσκευή. Ο χρήστης δίνει ένα διαπιστευτήριο, όπως κωδικό, φράση πρόσβασης ή μοτίβο. Μια συνάρτηση παραγωγής κλειδιού από κωδικό το συνδυάζει με ένα salt και παράγει ένα κλειδί στη συσκευή του χρήστη. Ένας καλά διαχωρισμένος σχεδιασμός χρησιμοποιεί αυτό το κλειδί για να ξεκλειδώσει ένα τυχαίο κλειδί κρυπτογράφησης περιεχομένου, αντί να κρυπτογραφεί κάθε αρχείο απευθείας με το διαπιστευτήριο του χρήστη.

2. Κρυπτογράφηση πριν από τη μεταφορά. Όλα τα δεδομένα κρυπτογραφούνται στη συσκευή με το παραγόμενο κλειδί πριν φύγουν για αποθήκευση στο cloud ή για αντίγραφο ασφαλείας. Ανεβαίνει μόνο το κρυπτογραφημένο αποτέλεσμα (κρυπτογραφημένο κείμενο).

3. Ο πάροχος δεν λαμβάνει κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή. Τα κλειδιά περιεχομένου υπάρχουν αναγκαστικά στη μνήμη της εφαρμογής κατά τη χρήση και μπορεί επίσης να αποθηκεύονται τοπικά ή απομακρυσμένα μέσα σε πιστοποιημένους κρυπτογραφημένους φακέλους. Ο πάροχος μπορεί να αποθηκεύει κρυπτογραφημένο κείμενο και τυλιγμένα κλειδιά χωρίς να κρατά το μυστικό του χρήστη που τα ανοίγει. Μεταδεδομένα λογαριασμού, κίνησης, μεγέθους εγγραφών και χρονισμού μπορεί να παραμένουν ορατά.

Ο κρίσιμος περιορισμός: αν ο χρήστης χάσει όλα τα έγκυρα διαπιστευτήρια και όλους τους δρόμους ανάκτησης, το κρυπτογραφημένο περιεχόμενο γίνεται απρόσιτο. Η ανάκτηση μπορεί να υπάρχει, αλλά πρέπει να εξηγείται ποιος φυλάει τα κλειδιά της. Αν μια επαναφορά μόνο μέσω email επαναφέρει αναγνώσιμο περιεχόμενο χωρίς έγκριση από παλιά συσκευή, φράση ανάκτησης, κλειδί ανάκτησης ή ισοδύναμο μυστικό του χρήστη, ο πάροχος έχει κρατήσει έναν ουσιαστικό δρόμο προς το απλό κείμενο.

Κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης και άλλοι τύποι κρυπτογράφησης

Ο όρος «κρυπτογράφηση» εμφανίζεται στο διαφημιστικό υλικό σχεδόν κάθε υπηρεσίας cloud. Οι διαφορές ανάμεσα στους τύπους είναι μεγάλες.

Η διάκριση ανάμεσα σε «κρυπτογράφηση σε αποθήκευση» και «κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης» είναι αυτή που μπερδεύεται πιο συχνά. Στην κρυπτογράφηση σε αποθήκευση, ο πάροχος κρυπτογραφεί τα δεδομένα σας στους διακομιστές του με κλειδιά που ελέγχει ο ίδιος. Αυτό προστατεύει από φυσική κλοπή του υλικού των διακομιστών. Δεν προστατεύει από το να διαβάσει ο πάροχος τα δεδομένα σας, από δικαστική εντολή για τα δεδομένα και τα κλειδιά ή από απειλή εκ των έσω. Ο πάροχος έχει τη δυνατότητα αποκρυπτογράφησης.

Με την κρυπτογράφηση στη συσκευή που είναι τυφλή για τον πάροχο, το τεκμηριωμένο πρωτόκολλο δεν δίνει στην υπηρεσία το κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή. Το αποθηκευμένο κρυπτογραφημένο κείμενο μπορεί να μένει αδιαφανές για τον πάροχο, ενώ η εφαρμογή, ο δρόμος ανάκτησης, τα μεταδεδομένα του λογαριασμού και το κανάλι διανομής του λογισμικού χρειάζονται ακόμα εμπιστοσύνη και έλεγχο.

Γιατί έχει σημασία η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης

Οι παραβιάσεις δεδομένων εκθέτουν δισεκατομμύρια εγγραφές κάθε χρόνο

Το Identity Theft Resource Center κατέγραψε 3.205 παραβιάσεις δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2023, που επηρέασαν περίπου 353 εκατομμύρια άτομα. Όταν ο πάροχος κρατά τα κλειδιά περιεχομένου, μία παραβίαση μπορεί να εκθέσει και τα αποθηκευμένα δεδομένα και έναν τρόπο να αποκρυπτογραφηθούν. Η κρυπτογράφηση που είναι τυφλή για τον πάροχο τα κρατά χωριστά: μια παραβίαση διακομιστή μπορεί να εκθέσει κρυπτογραφημένο κείμενο και μεταδεδομένα, αλλά όχι κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή που κρατά ο πάροχος. Η μαντεψιά διαπιστευτηρίων και η παραβίαση της συσκευής είναι ξεχωριστοί κίνδυνοι.

Ο νομικός εξαναγκασμός είναι πραγματική απειλή

Οι πάροχοι μπορεί να υποχρεωθούν να παραδώσουν τα δεδομένα που κρατούν. Ένας σχεδιασμός τυφλός για τον πάροχο μπορεί να περιορίσει αυτή την παράδοση σε κρυπτογραφημένο κείμενο και στα διαθέσιμα μεταδεδομένα λογαριασμού, κίνησης, χρέωσης ή υπηρεσίας, επειδή ο πάροχος δεν κρατά το κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή. Το αν κάποιος άλλος μπορεί να αποκτήσει ένα διαπιστευτήριο του χρήστη, να εκμεταλλευτεί την εφαρμογή ή να επιβάλει αποκάλυψη είναι ξεχωριστό ερώτημα. Η Apple εισήγαγε την Προηγμένη προστασία δεδομένων στο iOS 16.2 ως προαιρετική επέκταση της κρυπτογράφησης από άκρο σε άκρο για τα δεδομένα του iCloud.

Το «Εμπιστευτείτε μας» δεν είναι αρχιτεκτονική ασφάλειας

Η κρυπτογράφηση στον διακομιστή βασίζεται σε κλειδιά και πολιτικές που ελέγχει ο πάροχος. Η κρυπτογράφηση που είναι τυφλή για τον πάροχο αλλάζει το ποιος φυλάει τα κλειδιά, ώστε η τεκμηριωμένη λειτουργία της υπηρεσίας να μην έχει κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή. Είναι ισχυρότερο αρχιτεκτονικό όριο, αλλά η αξία του εξαρτάται ακόμα από σωστό κώδικα στην εφαρμογή, πιστοποιημένη διανομή λογισμικού, σωστή ανάκτηση, ασφαλείς συσκευές και υλοποίηση που ταιριάζει με την προδιαγραφή.

Το πρότυπο του NIST πίσω από την κρυπτογραφία

Το AES-GCM τυποποιήθηκε από το National Institute of Standards and Technology στο SP 800-38D (2007). Το ίδιο το AES επιλέχθηκε από το NIST μέσα από δημόσιο διαγωνισμό το 2001. Το «256» στο AES-256 αναφέρεται σε κλειδί 256 bit. Η εξαντλητική αναζήτηση σε ένα ομοιόμορφα τυχαίο κλειδί είναι υπολογιστικά αδύνατη, αλλά ένας ανθρώπινος κωδικός ή μοτίβο μπορεί να δίνει πολύ λιγότερη εντροπία, ακόμα κι όταν μια συνάρτηση παραγωγής κλειδιού βγάζει 256 bit.

Το GCM (Galois/Counter Mode) προσθέτει πιστοποιημένη κρυπτογράφηση: η αποκρυπτογράφηση εντοπίζει κάθε αλλοίωση του κρυπτογραφημένου κειμένου. Αν αλλάξει έστω και ένα bit των κρυπτογραφημένων δεδομένων, η αποκρυπτογράφηση αποτυγχάνει αντί να βγάλει αλλοιωμένο αποτέλεσμα. Έτσι ένας επιτιθέμενος δεν μπορεί να αλλάξει κρυπτογραφημένα δεδομένα χωρίς να γίνει αντιληπτός.

Το PBKDF2 (Password-Based Key Derivation Function 2), που ορίζεται στο RFC 8018, μετατρέπει ένα ανθρώπινο διαπιστευτήριο σε υλικό κλειδιού σταθερού μήκους μέσα από επαναλαμβανόμενες κλήσεις μιας ψευδοτυχαίας συνάρτησης. Περισσότερες επαναλήψεις ανεβάζουν το κόστος κάθε δοκιμής. Δεν προσθέτουν εντροπία σε ένα προβλέψιμο μοτίβο ή κωδικό, οπότε η επιλογή του διαπιστευτηρίου και η δυνατότητα ελέγχου εκτός σύνδεσης μετράνε ακόμα.

Πώς εφαρμόζει το Vaultaire τον διαχωρισμό κλειδιών από τον πάροχο

Το Vaultaire είναι ένα θησαυροφυλάκιο για iPhone με κρυπτογράφηση στη συσκευή. Με την έννοια που συχνά διαφημίζεται ως «μηδενική γνώση», ο στενότερος τεκμηριωμένος ισχυρισμός του είναι ότι η Wraxle δεν λαμβάνει ούτε το περιεχόμενο του θησαυροφυλακίου σε απλή μορφή ούτε τα κλειδιά που χρειάζονται για την αποκρυπτογράφησή του. Δείτε πώς λειτουργούν η υλοποίηση και τα όρια εμπιστοσύνης που μένουν σε κάθε επίπεδο.

Παραγωγή κλειδιού. Ο χρήστης σχεδιάζει ένα μοτίβο σε πλέγμα 5x5 με 25 τελείες. Το PBKDF2-HMAC-SHA512 συνδυάζει αυτή την ακολουθία με ένα salt της συσκευής στο Keychain, κοινό για όλη τη συσκευή, για 600.000 επαναλήψεις και παράγει ένα κλειδί θησαυροφυλακίου 256 bit. Το κλειδί θησαυροφυλακίου πιστοποιεί το κρυπτογραφημένο ευρετήριο και τυλίγει ένα ξεχωριστό τυχαίο κύριο κλειδί 256 bit. Τα στοιχεία ανάκτησης, μαζί με το μοτίβο, αποθηκεύονται σε μια βάση δεδομένων του Keychain κρυπτογραφημένη με AES-GCM, όχι σε αρχεία απλού κειμένου ή σε λογαριασμό Vaultaire.

Κρυπτογράφηση αρχείων. Κάθε αρχείο που εισάγεται κρυπτογραφείται με AES-256-GCM με το τυχαίο κύριο κλειδί. Το CryptoKit δημιουργεί πιστοποιημένα sealed boxes με νέα nonce, και η μορφή ροής παράγει ξεχωριστό nonce για κάθε διαδοχικό τμήμα.

Κρυπτογράφηση μεταδεδομένων. Τα ονόματα αρχείων, οι τύποι MIME, οι ημερομηνίες, οι εγγραφές ευρετηρίου και τα δεδομένα μικρογραφιών προστατεύονται επίσης με AES-256-GCM. Το Vaultaire δεν χρησιμοποιεί ChaCha20 για τα μεταδεδομένα του θησαυροφυλακίου.

Διαχείριση κλειδιών. Το Vaultaire αποθηκεύει το salt της συσκευής και την κρυπτογραφημένη βάση ανάκτησης ως κοινά στοιχεία generic-password του Keychain του iOS, με την κλάση προσβασιμότητας WhenUnlockedThisDeviceOnly. Τα κλειδιά θησαυροφυλακίου που προκύπτουν από το μοτίβο και τα τυχαία κύρια κλειδιά επεξεργάζονται στη μνήμη της εφαρμογής μέσω του CryptoKit. Το κλείδωμα απορρίπτει την ενεργή κατάσταση των κλειδιών, αλλά η Swift και το iOS δεν επιτρέπουν να εγγυηθεί κανείς ότι κάθε προσωρινό αντίγραφο αντικαθίσταται.

Εντοπισμός θησαυροφυλακίων. Η κανονική διεπαφή δεν δείχνει λίστα θησαυροφυλακίων. Οι σελίδες όλων των θησαυροφυλακίων μοιράζονται έναν κοινό φάκελο με τυχαία ονόματα, οπότε τα ονόματα των αρχείων δεν δείχνουν σε ποιο θησαυροφυλάκιο ανήκει ένα αρχείο και δεν αποκαλύπτουν μοτίβα, ονόματα ή περιεχόμενο. Όποιος έχει πρόσβαση στον χώρο της εφαρμογής μπορεί ακόμη να εκτιμήσει πόσα θησαυροφυλάκια έχετε, επειδή ο αριθμός των αρενών αποθήκευσης θέτει ένα όριο. Δείτε ολόκληρη την αρχιτεκτονική ασφάλειας και την εξήγηση της κρυπτογράφησης μοτίβου.

Πώς καταλαβαίνετε αν μια εφαρμογή έχει πραγματική κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης

Ξεκινήστε με τρεις γρήγορους ελέγχους και μετά επαληθεύστε τη δημοσιευμένη αρχιτεκτονική:

1. Ο έλεγχος «ξέχασα τον κωδικό». Αν μια επαναφορά μόνο μέσω email επαναφέρει αναγνώσιμα δεδομένα, ρωτήστε ποιος μηχανισμός του παρόχου ανέκτησε το ουσιαστικό κλειδί περιεχομένου. Οι φράσεις ανάκτησης που κρατά ο χρήστης, η έγκριση από παλιά συσκευή και οι επαναφορές που ελέγχει ο πάροχος είναι διαφορετικοί σχεδιασμοί.

2. Ο έλεγχος νέας συσκευής. Αν μια νέα συσκευή επαναφέρει αναγνώσιμο περιεχόμενο, βρείτε ποιο μυστικό ή ποια έμπιστη συσκευή το ενέκρινε. Αν αρκεί μόνο η σύνδεση στον λογαριασμό, η ανάκτηση πιθανότατα ελέγχεται από τον πάροχο· μια φράση ανάκτησης μαζί με κρυπτογραφημένες εγγραφές αντιγράφου ασφαλείας μπορεί να διατηρεί τον διαχωρισμό κλειδιών από τον πάροχο.

3. Ο έλεγχος λογαριασμού. Μια διεύθυνση email ή ένας αριθμός τηλεφώνου συνδέει την ταυτότητα με τα μεταδεδομένα της υπηρεσίας, αλλά από μόνος του δεν αποδεικνύει ότι ο πάροχος μπορεί να αποκρυπτογραφήσει το περιεχόμενο. Εξετάστε την ιεραρχία κλειδιών, τον σχεδιασμό ανάκτησης, τον κώδικα ή τον έλεγχο της εφαρμογής, την πολιτική μεταδεδομένων και αν το πιστοποιημένο κρυπτογραφημένο κείμενο επιτρέπει ελέγχους διαπιστευτηρίων εκτός σύνδεσης.

Αυτοί οι έλεγχοι είναι φίλτρα, όχι απόδειξη ασφάλειας. Μια συνεπής προδιαγραφή πρέπει να ονομάζει το κλειδί περιεχομένου, το κλειδί ξεκλειδώματος, τα salt, τις παραμέτρους παραγωγής, τη μορφή πιστοποιημένης κρυπτογράφησης, τους κανόνες nonce, τους φακέλους ανάκτησης, την τοπική αποθήκευση μυστικών, τα μεταδεδομένα στο cloud και το σημείο όπου υπάρχουν κλειδιά σε απλή μορφή. Ένας ανεξάρτητος έλεγχος είναι ισχυρότερη απόδειξη από μια ετικέτα προϊόντος.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης το ίδιο με την κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο;

Επικαλύπτονται, αλλά δεν ταυτίζονται. Κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο (E2EE) σημαίνει ότι τα δεδομένα κρυπτογραφούνται στη συσκευή του αποστολέα και αποκρυπτογραφούνται μόνο στη συσκευή του παραλήπτη. Κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης σημαίνει ότι ο πάροχος δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα. Μια υπηρεσία μπορεί να έχει κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο χωρίς να είναι μηδενικής γνώσης, αν ο πάροχος δημιούργησε τα κλειδιά ή έχει κάποια στιγμή πρόσβαση σε αυτά. Η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης είναι το αυστηρότερο πρότυπο.

Τι γίνεται αν χάσω τον κωδικό μου με κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης;

Τα δεδομένα σας γίνονται οριστικά απρόσιτα αν χαθούν όλα τα έγκυρα διαπιστευτήρια και όλοι οι φάκελοι ανάκτησης. Μια επαναφορά ή ένα κύριο κλειδί που ελέγχει ο πάροχος θα αποδυνάμωνε το όριο του παρόχου, οπότε η ανάκτηση πρέπει να σχεδιάζεται χωριστά. Το Vaultaire δημιουργεί μια δική του φράση εννέα λέξεων· το κλειδί ανάκτησης που προκύπτει από αυτήν ανοίγει έναν κρυπτογραφημένο φάκελο με το κλειδί του θησαυροφυλακίου. Η φράση δεν αναπαράγει ούτε κωδικοποιεί το κλειδί, και η επαναφορά σε νέα συσκευή χρειάζεται επίσης τις αντίστοιχες κρυπτογραφημένες εγγραφές CloudKit.

Μπορούν οι αρχές επιβολής του νόμου να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα με κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης;

Ένας πάροχος μπορεί να υποχρεωθεί να παραδώσει αποθηκευμένο κρυπτογραφημένο κείμενο και τα μεταδεδομένα λογαριασμού, κίνησης, χρέωσης ή υπηρεσίας που κρατά. Χωρίς κλειδί περιεχομένου σε απλή μορφή στα χέρια του, ο πάροχος δεν μπορεί να αποκρυπτογραφήσει το περιεχόμενο μέσα από την κανονική λειτουργία της υπηρεσίας. Η εκμετάλλευση της συσκευής, η ανακάλυψη διαπιστευτηρίων, τα αντίγραφα ανάκτησης και η εξαναγκασμένη αποκάλυψη είναι ξεχωριστοί δρόμοι, και η νομιμότητα και η αποτελεσματικότητά τους διαφέρουν ανάλογα με τη δικαιοδοσία και τα γεγονότα.

Είναι η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης πιο αργή από την κοινή κρυπτογράφηση;

Η απόδοση του AES-256-GCM δεν εξαρτάται από το ποιος κρατά το κλειδί. Η παραγωγή κλειδιού από κωδικό προσθέτει δουλειά στο ξεκλείδωμα, και η διάρκειά της εξαρτάται από τον αλγόριθμο, τον αριθμό επαναλήψεων, τη συσκευή και την υλοποίηση. Οι εφαρμογές πρέπει να μετρούν αυτό το κόστος στο υποστηριζόμενο υλικό και να ζυγίζουν την ταχύτητα απόκρισης απέναντι στο κόστος που επιβάλλεται σε κάθε δοκιμή εκτός σύνδεσης.

Σημαίνει η μηδενική γνώση ότι η εφαρμογή δεν συλλέγει κανένα δεδομένο;

Όχι απαραίτητα. Ο όρος αφορά το όριο του παρόχου γύρω από το κλειδί περιεχομένου, όχι κάθε ροή δεδομένων. Μια εφαρμογή μπορεί να επεξεργάζεται δεδομένα λογαριασμού, analytics, αναφορές σφαλμάτων, διευθύνσεις IP, μεγέθη εγγραφών, χρονισμούς ή άλλα μεταδεδομένα της υπηρεσίας. Το Vaultaire δεν απαιτεί λογαριασμό ταυτότητας. Τα analytics της εφαρμογής και τα διαγνωστικά σφαλμάτων είναι ενεργά από προεπιλογή και απενεργοποιούνται με την επιλογή «Ανώνυμη κοινοποίηση σφαλμάτων» στις Ρυθμίσεις. Η τεκμηριωμένη πολιτική συμβάντων εξαιρεί το περιεχόμενο του θησαυροφυλακίου, τα μοτίβα, τις φράσεις και τα κλειδιά αποκρυπτογράφησης· η πολιτική απορρήτου περιγράφει τους τρέχοντες κανόνες συλλογής και διατήρησης.

Πώς συγκρίνεται η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης με την Προηγμένη προστασία δεδομένων της Apple;

Η Προηγμένη προστασία δεδομένων (ADP) της Apple, που ήρθε με το iOS 16.2, επεκτείνει την κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο σε περισσότερες κατηγορίες του iCloud και χρησιμοποιεί το μοντέλο ανάκτησης του λογαριασμού Apple. Το Vaultaire κρυπτογραφεί το περιεχόμενο του θησαυροφυλακίου στη συσκευή και δεν απαιτεί λογαριασμό ταυτότητας Vaultaire· το αντίγραφο ασφαλείας iCloud, ενεργό από προεπιλογή, καθώς και ο συγχρονισμός και η κοινή χρήση, χρησιμοποιούν εγγραφές CloudKit κρυπτογραφημένες στη συσκευή, μέσα στον λογαριασμό Apple του χρήστη. Το Vaultaire προσφέρει επίσης πρόσβαση σε θησαυροφυλάκια διαχωρισμένα ανά μοτίβο και λειτουργία καταναγκασμού, με τα όρια αποθήκευσης και ανάκτησης που περιγράφει η τεκμηρίωση για την εύλογη άρνηση.

Σύνοψη

Η κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης αντιμετωπίζεται καλύτερα ως ισχυρισμός διαχωρισμού κλειδιών από τον πάροχο: η υπηρεσία δεν κρατά το κλειδί σε απλή μορφή που χρειάζεται για να αποκρυπτογραφήσει το αποθηκευμένο περιεχόμενο. Αυτό είναι ισχυρότερο από την κρυπτογράφηση στον διακομιστή με κλειδιά που ελέγχει ο πάροχος, αλλά δεν σημαίνει ότι τα κλειδιά υπάρχουν μόνο στη μνήμη, ότι τα μεταδεδομένα εξαφανίζονται ή ότι αποκρούεται κάθε παραβίαση της εφαρμογής και της συσκευής. Κρίνετε το προϊόν από την ιεραρχία κλειδιών, τον σχεδιασμό ανάκτησης, την υλοποίηση και τον ανεξάρτητο έλεγχο.

Διαβάστε την αρχιτεκτονική ασφάλειας