Εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών: προστατεύουν πραγματικά τις φωτογραφίες σας;

Οι περισσότερες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών βάζουν ένα PIN μπροστά από αρχεία χωρίς κρυπτογράφηση.

Οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών βάζουν μια οθόνη PIN ή κωδικού μπροστά από τις φωτογραφίες σας. Η διαφήμισή τους υπονοεί ασφάλεια: «κλείδωμα», «χρηματοκιβώτιο», «ασφαλές», «προστατευμένο». Στις περισσότερες όμως από αυτές τις εφαρμογές, η οθόνη PIN είναι όλη η προστασία. Πίσω της, οι φωτογραφίες σας βρίσκονται χωρίς κρυπτογράφηση σε έναν κανονικό φάκελο.

Μια κλειδαριά σε γυάλινη πόρτα σταματά όσους σέβονται τις κλειδαριές. Δεν σταματά κανέναν που κοιτάζει μέσα από το τζάμι.

Αυτός ο οδηγός εξετάζει τι κάνουν πραγματικά οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών σε τεχνικό επίπεδο, εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στο «κλειδωμένο» και το «κρυπτογραφημένο» και ορίζει τι απαιτεί η πραγματική προστασία φωτογραφιών.

Τι κάνουν πραγματικά οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί

Οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί (λέγονται και κλειδαριές φωτογραφιών, θησαυροφυλάκια γκαλερί ή ιδιωτικές γκαλερί) ακολουθούν μια σταθερή αρχιτεκτονική:

1. Εισαγωγή. Οι φωτογραφίες αντιγράφονται ή μετακινούνται από το φιλμ της συσκευής στον ιδιωτικό φάκελο αποθήκευσης της εφαρμογής.
2. Φραγή. Ένας έλεγχος PIN, κωδικού, μοτίβου ή βιομετρικών στοιχείων μπαίνει στην είσοδο της εφαρμογής.
3. Προβολή. Όταν δοθεί το σωστό διαπιστευτήριο, η εφαρμογή δείχνει τις αποθηκευμένες φωτογραφίες σε μια γκαλερί.

Αυτός είναι όλος ο μηχανισμός για τις περισσότερες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί. Το διαπιστευτήριο ξεκλειδώνει τη διεπαφή της εφαρμογής. Δεν κρυπτογραφεί, δεν μετασχηματίζει και δεν προστατεύει κρυπτογραφικά τα αρχεία από κάτω.

Τι σημαίνει «κλειδωμένο» στην πράξη

Όταν μια εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί λέει ότι οι φωτογραφίες σας είναι «κλειδωμένες», συνήθως εννοεί:

• Η εφαρμογή Φωτογραφίες δεν τις δείχνει πια (έχουν μετακινηθεί στον φάκελο της εφαρμογής)
• Το άνοιγμα της εφαρμογής κλειδώματος γκαλερί ζητά PIN
• Οι φωτογραφίες μέσα στην εφαρμογή φαίνονται μόνο μέσα από τη διεπαφή της εφαρμογής

Τι δεν σημαίνει «κλειδωμένο»:

• Ότι τα αρχεία είναι κρυπτογραφημένα
• Ότι τα αρχεία δεν διαβάζονται χωρίς το PIN
• Ότι τα αρχεία προστατεύονται από πρόσβαση στο σύστημα αρχείων
• Ότι τα αρχεία αντέχουν την εξαγωγή αφού ένας εξεταστής παρακάμψει τη διεπαφή της εφαρμογής

Η διάκριση έχει σημασία γιατί το «κλείδωμα» και η «κρυπτογράφηση» περιγράφουν θεμελιωδώς διαφορετικές λειτουργίες. Το κλείδωμα ελέγχει ποιος περνά από μια πόρτα. Η κρυπτογράφηση μετατρέπει το περιεχόμενο ώστε να μη διαβάζεται χωρίς ένα μαθηματικό κλειδί.

Η απόσταση ανάμεσα στο «κλείδωμα» και την «κρυπτογράφηση»

Αυτό είναι το βασικό τεχνικό πρόβλημα της κατηγορίας κλειδώματος γκαλερί.

Σε μια εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί, οι φωτογραφίες σας υπάρχουν ως κανονικά αρχεία εικόνας. Έχουν μεταδεδομένα EXIF. Έχουν κανονικές επεκτάσεις αρχείων. Τα διαβάζει οποιοδήποτε πρόγραμμα προβολής εικόνων. Το PIN εμποδίζει την εφαρμογή να τα δείξει, αλλά τα ίδια τα αρχεία δεν αλλάζουν.

Σε μια σωστά σχεδιασμένη εφαρμογή κρυπτογραφημένου θησαυροφυλακίου, το αποθηκευμένο περιεχόμενο των αρχείων είναι κρυπτογραφημένο κείμενο, όχι κανονικές εικόνες. Αν ανοίξετε αυτό το κρυπτογραφημένο κείμενο σε πρόγραμμα προβολής εικόνων, δεν βλέπετε τίποτα χρήσιμο. Το αν πεδία EXIF, μεγέθη αρχείων, πλήθος εγγραφών, μικρογραφίες ή άλλα μεταδεδομένα μένουν ορατά εξαρτάται από τη μορφή της εφαρμογής, οπότε η κρυπτογράφηση μόνο των bytes της εικόνας δεν αποδεικνύει ότι κάθε λεπτομέρεια είναι κρυμμένη.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα

Φανταστείτε ότι αποθηκεύετε μια φωτογραφία και στους δύο τύπους εφαρμογής:

Εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί: Το αρχείο IMG_4521.heic μετακινείται στο /AppData/GalleryLock/photos/IMG_4521.heic. Όποιος έχει πρόσβαση στο σύστημα αρχείων το ανοίγει και βλέπει τη φωτογραφία. Το PIN εμποδίζει την εφαρμογή να τη δείξει. Το αρχείο είναι εντελώς ακέραιο και αναγνώσιμο.

Εφαρμογή κρυπτογραφημένου θησαυροφυλακίου: Το αρχείο IMG_4521.heic κρυπτογραφείται σε ένα μπλοκ δεδομένων όπως a8f3b2c1..., αποθηκευμένο με τυχαίο όνομα και χωρίς επέκταση. Αν το ανοίξετε σε οποιοδήποτε πρόγραμμα προβολής, βλέπετε σκουπίδια. Το αρχικό αρχείο δεν υπάρχει πια σε καμία αναγνώσιμη μορφή στη συσκευή.

Αυτή είναι η διαφορά. Όχι θεωρητική. Όχι οριακή. Κατηγορηματική.

Πώς παρακάμπτονται οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί

Αν καταλάβετε τις μεθόδους παράκαμψης, βλέπετε γιατί η μεταφορά της «κλειδαριάς» παραπλανά.

1. Σύνδεση με υπολογιστή

Όταν ένα iPhone δημιουργεί αντίγραφο μέσω iTunes ή Finder (ή ένα Android μέσω ADB), το αντίγραφο μπορεί να περιλαμβάνει τα δεδομένα sandbox της εφαρμογής. Σε μια εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί, αυτό το αντίγραφο περιέχει τα αρχικά αρχεία φωτογραφιών χωρίς κρυπτογράφηση. Για να τα εξαγάγει κανείς αρκεί δωρεάν, ευρέως διαθέσιμο λογισμικό.

2. Εργαλεία εγκληματολογικής ανάλυσης

Οι αρχές επιβολής του νόμου και οι εξεταστές εγκληματολογικής ανάλυσης χρησιμοποιούν εργαλεία όπως το Cellebrite UFED και το GrayKey, που εξάγουν δεδομένα από κινητές συσκευές στο επίπεδο του συστήματος αρχείων. Αυτά τα εργαλεία δεν αλληλεπιδρούν με τη διεπαφή της εφαρμογής. Διαβάζουν απευθείας τον αποθηκευτικό χώρο. Τα αρχεία χωρίς κρυπτογράφηση στον φάκελο μιας εφαρμογής κλειδώματος γκαλερί είναι πλήρως προσβάσιμα.

Σύμφωνα με τη δημόσια τεκμηρίωση της Cellebrite, τα εργαλεία της υποστηρίζουν την εξαγωγή δεδομένων sandbox εφαρμογών από συσκευές iOS, μαζί και από εφαρμογές θησαυροφυλακίου και κλειδώματος γκαλερί τρίτων. Το PIN δεν παίζει ρόλο, γιατί η εξαγωγή γίνεται κάτω από το επίπεδο της εφαρμογής.

3. Έκθεση μέσω αντιγράφων στο cloud

Αν η συσκευή δημιουργεί αντίγραφα στο iCloud ή στο Google Cloud, τα δεδομένα της εφαρμογής κλειδώματος γκαλερί μπορεί να περιλαμβάνονται στο αντίγραφο. Η Apple και η Google έχουν πρόσβαση σε αυτά τα αντίγραφα υπό νομικό καταναγκασμό. Επειδή τα αρχεία σε μια εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί δεν είναι κρυπτογραφημένα, διαβάζονται πλήρως μόλις εξαχθούν από το αντίγραφο.

4. Διαγραφή της εφαρμογής

Αν μια εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί διαγραφεί (κατά λάθος, λόγω προβλήματος σε ενημέρωση του συστήματος ή από τρίτο), σβήνονται και τα αρχεία χωρίς κρυπτογράφηση στο sandbox της. Σε αντίθεση με τα κρυπτογραφημένα θησαυροφυλάκια που έχουν ξεχωριστούς μηχανισμούς αντιγράφου, οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί συνήθως δεν δίνουν επιλογές ανάκτησης έξω από την ίδια την εφαρμογή.

5. Ευπάθεια της εφαρμογής

Οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί που δεν κρυπτογραφούν τα αρχεία έχουν πιο απλή περίμετρο ασφάλειας για να παραβιαστεί. Οποιαδήποτε ευπάθεια στην εφαρμογή (μια κερκόπορτα αποσφαλμάτωσης που ξεχάστηκε στην παραγωγή, ένα ανασφαλές τοπικό API ή μια οθόνη ταυτοποίησης που παρακάμπτεται) εκθέτει απευθείας τα αρχεία, γιατί δεν υπάρχει επίπεδο κρυπτογράφησης ως δεύτερη γραμμή άμυνας.

Το πρόβλημα της συλλογής δεδομένων

Οι περισσότερες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών είναι δωρεάν με διαφημίσεις. Το μοντέλο με διαφημίσεις απαιτεί SDK παρακολούθησης που συλλέγουν αναγνωριστικά συσκευής, μοτίβα χρήσης και δεδομένα συμπεριφοράς.

Μια εξέταση δημοφιλών εφαρμογών κλειδώματος γκαλερί στο App Store του iOS το 2023 βρήκε ενδείξεις εκτεταμένης συλλογής δεδομένων:

• Πολλά διαφημιστικά SDK (Facebook Audience Network, Google AdMob, Unity Ads)
• Πλαίσια ανάλυσης που καταγράφουν προβολές οθονών, διάρκεια συνεδρίας και χρήση λειτουργιών
• Αποτύπωμα συσκευής για στόχευση διαφημίσεων
• Σε κάποιες περιπτώσεις, πρόσβαση σε δεδομένα τοποθεσίας

Η ειρωνεία είναι έντονη. Οι χρήστες κατεβάζουν αυτές τις εφαρμογές ειδικά για το απόρρητο. Οι εφαρμογές μετά συλλέγουν και στέλνουν δεδομένα συμπεριφοράς σε διαφημιστικά δίκτυα. Οι φωτογραφίες μπορεί να είναι «κλειδωμένες» από τον περιστασιακό παρατηρητή, αλλά η συμπεριφορά του χρήστη μεταδίδεται σε μεσίτες δεδομένων.

Οι εφαρμογές που χρεώνουν δίκαιη τιμή για πραγματική κρυπτογράφηση έχουν συνήθως ελάχιστη ή καθόλου παρακολούθηση, γιατί το επιχειρηματικό τους μοντέλο είναι το προϊόν, όχι τα δεδομένα του χρήστη.

Πώς μοιάζει η πραγματική προστασία φωτογραφιών

Αν οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί είναι η άκρη του «κλειδώματος», να πώς μοιάζει η άκρη της «κρυπτογράφησης»:

Πρότυπο κρυπτογράφησης

AES-256-GCM (Advanced Encryption Standard, κλειδί 256 bit, Galois/Counter Mode). Είναι ο αλγόριθμος πιστοποιημένης κρυπτογράφησης που προτείνει το NIST (SP 800-38D) για εφαρμογές υψηλής ασφάλειας. Δίνει και εμπιστευτικότητα (τα δεδομένα δεν διαβάζονται χωρίς το κλειδί) και ακεραιότητα (κάθε παρέμβαση στα κρυπτογραφημένα δεδομένα εντοπίζεται).

Παραγωγή κλειδιού

Μια συνάρτηση παραγωγής κλειδιού όπως η PBKDF2 συνδυάζει το διαπιστευτήριο του χρήστη με ένα salt και έναν συντελεστή εργασίας. Μια σωστή ιεραρχία μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το αποτέλεσμα για να ξετυλίξει ένα ξεχωριστό τυχαίο κλειδί κρυπτογράφησης αρχείων. Η KDF αυξάνει το κόστος κάθε δοκιμής αλλά δεν προσθέτει εντροπία σε ένα αδύναμο διαπιστευτήριο, οπότε ο χρόνος επίθεσης πρέπει να βασίζεται στο μετρημένο κόστος δοκιμής, στο υλικό, στον παραλληλισμό και στον πραγματικό χώρο κωδικών ή μοτίβων του χρήστη.

Απομόνωση ανά αρχείο

Κάθε αρχείο παίρνει ένα μοναδικό, τυχαία παραγόμενο διάνυσμα αρχικοποίησης (IV). Πανομοιότυπες φωτογραφίες δίνουν διαφορετικά κρυπτογραφημένα αποτελέσματα. Δεν υπάρχει μοτίβο ανάμεσα στα αρχεία που να μπορεί να εκμεταλλευτεί ένας επιτιθέμενος.

Κρυπτογράφηση μεταδεδομένων

Τα ονόματα αρχείων, οι ημερομηνίες δημιουργίας και η δομή του θησαυροφυλακίου κρυπτογραφούνται με ξεχωριστή κρυπτογράφηση. Ακόμη κι αν κάποιος ξέρει ότι υπάρχουν αρχεία, τα μεταδεδομένα δεν φανερώνουν τίποτα για το περιεχόμενο.

Αρχιτεκτονική μηδενικής γνώσης

Ο δημιουργός της εφαρμογής δεν λαμβάνει τα κλειδιά κρυπτογράφησης ούτε αναγνώσιμο περιεχόμενο θησαυροφυλακίου. Μια δικαστική εντολή δεν μπορεί λοιπόν να υποχρεώσει τον δημιουργό να αποκρυπτογραφήσει κρυπτογραφημένο κείμενο που δεν μπορεί να ανοίξει. Ο δημιουργός ή η πλατφόρμα cloud μπορεί ακόμη να κρατά λειτουργικά μεταδεδομένα, στοιχεία λογαριασμού ή κρυπτογραφημένες εγγραφές υπό τον έλεγχό του, ανάλογα με την αρχιτεκτονική του προϊόντος και το εύρος της εντολής.

Το Vaultaire χρησιμοποιεί πιστοποιημένη κρυπτογράφηση AES-256-GCM για το περιεχόμενο των αρχείων, τις κεφαλίδες, τα μεταδεδομένα, τα ευρετήρια και τις μικρογραφίες· PBKDF2-HMAC-SHA512 για τα κλειδιά που προκύπτουν από το μοτίβο· και νέα nonce σε κάθε κρυπτογράφηση. Η διεπαφή που χωρίζει τα θησαυροφυλάκια ανά μοτίβο δεν δείχνει λίστα θησαυροφυλακίων, αν και ένας εξεταστής με πρόσβαση στο container της εφαρμογής μπορεί να δει τα κρυπτογραφημένα αρχεία αποθήκευσης. Η λειτουργία καταναγκασμού διαγράφει τα άλλα θησαυροφυλάκια σε εκείνη τη συσκευή και απομονώνει τη συσκευή από τον συγχρονισμό· δεν σβήνει αντίγραφα στο cloud ούτε δεδομένα σε άλλες συσκευές.

Κάθε ρυθμισμένο μοτίβο που σχεδιάζεται στο πλέγμα 5x5 παράγει το κλειδί για το θησαυροφυλάκιο που του αντιστοιχεί, οπότε η κλειδωμένη διεπαφή δεν δείχνει λίστα θησαυροφυλακίων και δεν επιβεβαιώνει αν έχει ρυθμιστεί άλλο μοτίβο. Ένας εξεταστής με πρόσβαση στο container της εφαρμογής μπορεί να δει τα κρυπτογραφημένα αρχεία αποθήκευσης και να εκτιμήσει πόσα θησαυροφυλάκια περιέχουν αρχεία. Το περιεχόμενο των ευρετηρίων, τα ονόματα των θησαυροφυλακίων και τα αρχεία μένουν κρυπτογραφημένα χωρίς το αντίστοιχο μοτίβο.

Πώς θα καταλάβετε αν η εφαρμογή σας κρυπτογραφεί πραγματικά

Τρεις γρήγοροι έλεγχοι:

Έλεγχος 1: Επαναφορά κωδικού

Δοκιμάστε να επαναφέρετε τον κωδικό ή το PIN σας μέσα από την εφαρμογή. Αν η εφαρμογή σάς στείλει email που επαναφέρει την πρόσβαση στα αρχεία σας, ο δημιουργός κρατά τα κλειδιά κρυπτογράφησης (ή δεν υπάρχουν κλειδιά κρυπτογράφησης). Μια εφαρμογή με κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης δεν μπορεί να επαναφέρει τα διαπιστευτήριά σας, γιατί δεν τα είχε ποτέ.

Έλεγχος 2: Προδιαγραφή κρυπτογράφησης

Ψάξτε στον ιστότοπο της εφαρμογής ή στην περιγραφή της στο App Store για κατονομασμένο αλγόριθμο κρυπτογράφησης: AES-256-GCM, AES-256-CBC, ChaCha20-Poly1305. Αν η εφαρμογή λέει «ασφαλής» ή «προστατευμένη» χωρίς να κατονομάζει αλγόριθμο, μάλλον δεν κρυπτογραφεί.

Έλεγχος 3: Ετικέτες απορρήτου

Ελέγξτε τις ετικέτες απορρήτου στο App Store. Συγκρίνετε ποια δεδομένα συλλέγει η εφαρμογή με όσα θα περιμένατε από μια εφαρμογή που εστιάζει στο απόρρητο. Πολλές κατηγορίες παρακολούθησης (ειδικά «Δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθησή σας» και «Δεδομένα συνδεδεμένα με εσάς») δείχνουν μοντέλο με διαφημίσεις και εκτεταμένη συλλογή δεδομένων.

Συχνές ερωτήσεις

Προστατεύουν πραγματικά τις φωτογραφίες οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί;

Οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί εμποδίζουν να δει κανείς τις φωτογραφίες μέσα από την εφαρμογή Φωτογραφίες ή όταν χρησιμοποιεί περιστασιακά το κινητό. Δεν τις προστατεύουν στο επίπεδο του συστήματος αρχείων. Τα αρχεία στις περισσότερες τέτοιες εφαρμογές δεν είναι κρυπτογραφημένα και είναι προσβάσιμα μέσω σύνδεσης με υπολογιστή, εξαγωγής αντιγράφου ή εργαλείων εγκληματολογικής ανάλυσης. Το PIN εμποδίζει την πρόσβαση μέσα από την εφαρμογή· δεν κρυπτογραφεί τα αρχεία.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο κλείδωμα και την κρυπτογράφηση φωτογραφιών;

Το κλείδωμα βάζει ένα φράγμα ελέγχου πρόσβασης (PIN, κωδικό, βιομετρικό έλεγχο) μπροστά από αρχεία που μένουν στην αρχική τους μορφή. Η κρυπτογράφηση μετατρέπει τα αρχεία, με αλγόριθμο όπως ο AES-256-GCM, σε δεδομένα που είναι μαθηματικά αδιάβαστα χωρίς το σωστό κλειδί. Στα κλειδωμένα αρχεία φτάνει κανείς παρακάμπτοντας τη διεπαφή. Στα κρυπτογραφημένα αρχεία δεν φτάνει χωρίς το κλειδί κρυπτογράφησης, όπως κι αν αποκτήσει πρόσβαση στον αποθηκευτικό χώρο.

Μπορούν τα εργαλεία εγκληματολογικής ανάλυσης να ανοίξουν εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί;

Ναι. Εργαλεία εγκληματολογικής ανάλυσης όπως το Cellebrite UFED και το GrayKey εξάγουν δεδομένα στο επίπεδο του συστήματος αρχείων και παρακάμπτουν εντελώς τον έλεγχο ταυτότητας της εφαρμογής. Επειδή οι περισσότερες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί αποθηκεύουν αρχεία χωρίς κρυπτογράφηση, τα εργαλεία φτάνουν απευθείας στις φωτογραφίες χωρίς το PIN της εφαρμογής. Είναι συνηθισμένη δυνατότητα στην εγκληματολογική ανάλυση των αρχών και των εταιρειών.

Είναι οι πληρωμένες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί πιο ασφαλείς από τις δωρεάν;

Όχι απαραίτητα. Το αν μια εφαρμογή είναι πληρωμένη ή δωρεάν δεν προβλέπει αξιόπιστα αν κρυπτογραφεί. Κάποιες πληρωμένες εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί χρησιμοποιούν ακόμη έλεγχο πρόσβασης χωρίς κρυπτογράφηση. Τα κριτήρια που μετράνε είναι: κατονομασμένος αλγόριθμος κρυπτογράφησης, μοντέλο διαχείρισης κλειδιών (στη συσκευή ή στον διακομιστή) και πολιτική συλλογής δεδομένων. Η τιμή δεν εγγυάται την αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Τι να χρησιμοποιήσω αντί για κλείδωμα γκαλερί;

Για πραγματική προστασία φωτογραφιών, χρησιμοποιήστε μια εφαρμογή κρυπτογραφημένου θησαυροφυλακίου με: AES-256-GCM ή ισοδύναμη κρυπτογράφηση, παραγωγή κλειδιού στη συσκευή (PBKDF2, Argon2), αρχιτεκτονική μηδενικής γνώσης όπου ο δημιουργός δεν έχει πρόσβαση στα αρχεία, και ελάχιστη συλλογή δεδομένων. Ελέγξτε ότι η εφαρμογή κατονομάζει ρητά τον αλγόριθμο κρυπτογράφησης και δεν προσφέρει επαναφορά κωδικού μέσω διακομιστή.

Συμπέρασμα

Οι εφαρμογές κλειδώματος γκαλερί και φωτογραφιών απαντούν σε ένα πραγματικό ερώτημα: «Πώς κρατώ ιδιωτικές κάποιες φωτογραφίες;» Οι περισσότερες όμως απαντούν με μια οθόνη PIN και τίποτε άλλο.

Η λέξη «κλείδωμα» υπονοεί ασφάλεια. Στην πράξη σημαίνει έλεγχο πρόσβασης. Το PIN είναι μια υπόδειξη προς το λογισμικό. Δεν είναι φράγμα για τα δεδομένα.

Αν μια οθόνη PIN αρκεί για τη δική σας περίπτωση, οποιαδήποτε εφαρμογή κλειδώματος γκαλερί κάνει τη δουλειά. Πολλοί πραγματικά δεν χρειάζονται τίποτα περισσότερο. Αν όμως κάποιος με εργαλεία, γνώσεις ή νομική εξουσία μπορεί να προσπαθήσει να φτάσει σε αυτές τις φωτογραφίες, δεν σας προστατεύει το PIN. Σας προστατεύει η κρυπτογράφηση.

Η διαφορά ανάμεσα στο «κλειδωμένο» και το «κρυπτογραφημένο» είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια πόρτα και έναν τοίχο. Η μία ανοίγει. Ο άλλος όχι.

Σχετικοί οδηγοί: Οι καλύτερες εφαρμογές κλειδώματος φωτογραφιών για iPhone, δοκιμασμένες | Πώς κλειδώνετε φωτογραφίες στο iPhone | Εφαρμογή για απόκρυψη φωτογραφιών: 5 προσεγγίσεις